Make your own free website on Tripod.com

Kick voor Matthäus

24 februari - Vele momenten in de confrontaties met Nederland wilde hij het liefst snel vergeten. Maar juist op het toppunt van zijn roem de 144e wedstrijd in het shirt van Duitsland speelde Lothar Matthäus een wedstrijd die hij nooit meer zal vergeten. Ondanks de 2-1 nederlaag tegen Oranje, ondanks dat hij zijn stempel niet op het scoreverloop had weten te drukken. De 38-jarige Matthäus vreesde het ergste, maar beleefde de ultieme kick in de nagenoeg volle Amsterdam ArenA. De respectvolle benadering van het Oranje-publiek en een prachtig gebaar van Edgar Davids gaven het kersverse wereldrecord van de topvoetballer de extra glans die het verdiende.

Ter vergelijking: hij is een jaar ouder dan de Italiaanse scheidsrechter die gisteren de immer beladen klassieker in goede banen moest zien te lijden. Christian Deisler van Hertha Berlin, het pas 20-jarige 'groentje' in de Duitse selectie, werd zelfs geboren toen zijn idool debuteerde in Napels en meteen een strafschop veroorzaakte tegen het Nederlands elftal. Lothar Matthäus had dus zijn vader kunnen zijn. Die rol vervult 'Der Lothar' ook min of meer in de selectie van teamchef Erich Ribbeck, die nadrukkelijk zoekende is naar nieuw talent. Velen legden de rentree in 1998 van Matthäus dan ook uit als zwaktebod. "Onzin. Hij is nog erg belangrijk voor Duitsland. Aan de hand van Lothar hoop ik dat jonge spelers zich sneller ontwikkelen", aldus Ribbeck, wiens eerste daad na zijn aanstelling het terughalen van de veteraan was. Matthäus had drie jaar lang een verschil van mening met de toenmalige chef Berti Vogts.

Het tricot met het nummer 144 had de vijfde Duitse voetballer van de eeuw dinsdag al ontvangen, maar op gezag van de UEFA moest hij het in de wedstrijd, deze speciale gelegenheid ten spijt, gewoon doen met nummer 10. Een kleine ceremonie kort voor de aftrap leek de Duitse bond niet zo geschikt met het oog op de voorspelbare houding van het Nederlandse publiek. Dat viel achteraf echter reuze mee, hoewel de vijandige sfeer tijdens het spelen van de volksliederen nog het ergste deed vermoeden. 'Wij verzoeken respect te tonen voor het volkslied', stond er op de kolossale videoschermen te lezen. Niet zo slim om daarna het gezicht van Matthäus levensgroot te laten zien. Ondanks de bemoedigende frase 'Brüderlich mit herz und hand' in het Duitse hymne werd de man die door vele Nederlanders wordt beschouwd als de verpersoonlijking van het kwaad, bijna van het veld geblazen.

Het was enkele minuten later echter Edgar Davids die de vloek hoogstpersoonlijk een halt toeriep. Omdat bloemen van mensen houden, stapte de aanvoerder van Oranje met een enorm boeket op 'Der Lothar' af en sloeg broederlijk een arm om diens schouder. Het geschenk, hoe simpel ook, ontroerde de wereldrecordhouder zichtbaar. Vooral omdat na de sympathieke geste van Davids een spontane ovatie van de tribune rolde. De haat was geweken voor respect dat de benijdenswaardige loopbaan van de 38-jarige Matthäus simpelweg verdient. Datgene waarop hij zo had gehoopt aan de vooravond van de voetbalklassieker, gebeurde. De buiging van een groot sportman op 'vijandelijk' terrein zei vervolgens alles. De dankbaarheid was oprecht. En eigenlijk nog mooier dan de volley van Zenden.

De ban was gebroken en voor het eerst sinds drie decennia werd de wedstrijd niet voor een groot deel verstoord door hatelijke spreekkoren. Misschien dat Matthäus daardoor wel vergat te excelleren. Voorheen was de vijandigheid een grote stimulans, nu kon hij rustig de ballen aannemen en verplaatsen. Slechts een verdwaalde fan floot voorzichtig op z'n vingers, maar de massale bijval bleef ditmaal uit. Ja, heel even leek het nog mis te gaan toen Matthäus met zijn eerste actie ongelukkig in aanraking kwam met Boudewijn Zenden. De wervelwind van Barcelona kegelde de Duitse 'spielmacher' in de loop omver. Matthäus bleef liggen en keek vertwijfeld naar Domenico Messina. Die liet handig de Nederlandse aanval doorlopen, zodat een verbale confrontatie tussen spelers en arbitrage uitbleef.

Dat hij nog altijd de grote roerganger is, liet Matthäus in woord en gebaar zien. Maar hij is tegenwoordig meer een mentor voor zijn collega's dan de regisseur die de laatste twee decennia elke regel van het script schreef. In de Bundesliga spelen de clubs veelal met een ouderwetse 'ausputzer' en aangezien hij bij het oppermachtige Bayern München de lakens uitdeelt, wekt Matthäus wekelijks de indruk dat hij dat nog jaren kan volhouden. Internationaal gaan de jaren echter wel degelijk tellen. Tegen Oranje werd de Duitse defensie veel meer onder druk gezet en regelmatig zelfs onder de voet gelopen. En daar had de routinier, die op 8 maart afscheid neemt van Bayern en in New York gaat afbouwen, het moeilijk mee. Niet geheel toevallig ging het meteen mis toen Matthäus zich voor de tweede keer in vijftien minuten even vóór de verdediging waagde. Te laat was hij vervolgens terug om te anticiperen op de razendsnelle Oranje-aanval via de linkerkant die door Patrick Kluivert werd afgerond.

Prachtig was het daarna om te zien hoe de Duitsers op de helft van Nederland iets aan de achterstand probeerden te doen. Alleen Matthäus stond op die momenten met z'n handen in de zij kalm toe te kijken. In de middencirkel. Symbolischer kon het niet. De cirkel in zijn sportleven is rond en hij genoot van die historische avond in het hol van de leeuw.

Waar een bloemetje al niet goed voor is.